Odtwarzanie filmów, muzyki i zdjęć jest jednym z setek zastosowań komputera, dzięki czemu idealnie sprawdza się on w roli domowego centrum multimedialnego. Pokazujemy, skąd wziąć taki komputer, a także jakie urządzenia oprócz niego lub zamiast niego warto byłoby wykorzystać. Grzegorz Łukasik

Wideo powoli wypiera inne formy przekazu treści takie jak słowo pisane czy tradycyjne radio. Co więcej, jest to dziś przede wszystkim wideo pochodzące z sieci, dostępne na żądanie w postaci strumienia, a nie klasyczna telewizja. Doskonałym przykładem jest serwis YouTube, gdzie znajdują się nie tylko śmieszne filmiki, ale także np. muzyka czy poradniki dotyczące różnych zagadnień, można tam znaleźć relacje z imprez sportowych itp.

YouTube to jednak nie jedyne źródło – niemal każdy duży koncern medialny ma własną aplikację, w której udostępnia np. własne serwisy informacyjne, programy rozrywkowe, materiały dokumentalne czy seriale. Nie wolno też zapominać, że wideo to także wiele materiałów dostępnych na płytach Blu-ray czy w serwisach wymiany plików. Słowem – jest co oglądać, ale nie ma uniwersalnego sprzętu, który poradzi sobie ze wszystkimi materiałami, bo każde urządzenie o zamkniętej konstrukcji ma jakieś ograniczenia. Najlepszym rozwiązaniem pozostaje komputer.

Co i jak można odtwarzać

Do oglądania filmów wystarczy laptop, najlepiej podłączony do telewizora. Jednak warto wymienić inne rozwiązania – mniej oczywiste, za to tańsze i wygodniejsze w obsłudze.

Smart TV

Najprostszym rozwiązaniem, dzięki któremu można odtwarzać różnorodne materiały, są aplikacje typu Smart TV. Dzięki nim obejrzysz film, posłuchasz muzyki lub przeczytasz wiadomości prosto z sieci.Odtworzysz też materiały pochodzące z sieci lokalnej, najczęściej wykorzystując standard DLNA, albo podłączysz pamięć USB bezpośrednio do telewizora. Aplikacje Smart TV są dostępne nie tylko w telewizorach, ale także w odtwarzaczach Blu-ray. By z nich korzystać, wystarczy więc za kilkaset złotych kupić nowy odtwarzacz – niekoniecznie trzeba inwestować w nowy telewizor.

Niestety w przypadku takich urządzeń do dyspozycji są tylko te aplikacje, które udostępni producent. Czasem jest ich mało, a ich funkcjonalność bywa ograniczona.

Dysk multimedialny

Innym rozwiązaniem jest tzw. dysk multimedialny, choć często z dyskiem nie ma on nic wspólnego, bo jest wyłącznie odtwarzaczem. Sam dysk z filmami można podłączyć przez USB, można też używać zasobów sieciowych (z sieci LAN, z YouTube i wielu innych źródeł). Do popularnych serii urządzeń tego typu należą np. Asus O!Play, Dune HD TV czy WD TV. Urządzenia są małe, niedrogie (kosztują od 300–400 zł), proste w obsłudze.

Jedyną zaletą dysków multimedialnych w porównaniu ze Smart TV jest to, że mają inny, niekoniecznie bogatszy zestaw aplikacji. Dlatego urządzenia tego typu są wypierane przez telewizory, które mają takie same lub większe możliwości.

Komputer

To dobry moment, by wrócić do tematu laptopa podłączonego do telewizora. Daje on największą uniwersalność, bo odtworzy film czy muzykę w dowolnym formacie – jeśli nie, wystarczy instalacja odpowiedniego odtwarzacza lub kodeka. Wyświetli również zawartość każdej strony internetowej. Połączenie między urządzeniami może być realizowane za pomocą kabla HDMI albo bezprzewodowo, z użyciem technologii takich jak WiDi czy Miracast.

Jednak nie ma róży bez kolców – laptopa, na którym jest odtwarzany film, trudno będzie wykorzystać do innych zadań (choć technicznie jest to możliwe), a gdy jeden z domowników zabierze go do szkoły lub pracy, reszta nie będzie mogła słuchać muzyki czy oglądać filmów. Obsługa odtwarzacza wideo za pomocą klawiatury i myszy też nie jest tak wygodna, jak w wypadku używania pilota. Dlatego lepszym rozwiązaniem jest przygotowanie komputera przeznaczonego do obsługi multimediów, określanego mianem Media Center lub HTPC (Home Theater PC).

Android

Kilka lat temu w sprzedaży pojawiły się przystawki podłączane do portu HDMI telewizora, wyposażone w system Android. Urządzenia możliwościami dorównują komputerom, bo faktycznie nimi są, tyle że mają mniejszą wydajność – są za to energooszczędne, mniejsze i tańsze, a przede wszystkim pozwalają na korzystanie z takich aplikacji, jakich potrzebuje użytkownik. Mankamentem jest to, że Android jest zoptymalizowany pod kątem obsługi za pomocą dotyku – mała klawiatura z touchpadem czy pilot nie pozwalają na wygodne sterowanie wszystkimi funkcjami systemu.