Przenośne pamięci są wygodne w użytkowaniu, ale trzeba pamiętać, że jeżeli zgubisz taki nośnik, znalazca będzie mógł bez przeszkód czytać twoje dokumenty czy przeglądać zdjęcia. Prezentujemy kilka urządzeń, które zwiększają poufność zapisanych danych. grzegorz łukasik

Dane można szyfrować w dowolnej pamięci na wiele różnych sposobów, a każda metoda daje wielokrotnie większą poufność informacji niż całkowity brak szyfrowania. Do niedawna najpopularniejszym narzędziem był TrueCrypt – dziś nie jest już nierozwijany, a jego twórcy polecają stosowanie technologii BitLocker obecnej w systemach Microsoftu. My prezentujemy inne rozwiązania, dostarczane przez producentów pamięci flash oraz przenośnych dysków twardych.

1. Mach Xtreme MX-SEC

Szyfrowany dysk Mach Xtreme działa jak zwykły pendrive, a jeśli potrzebne jest szyfrowanie, wystarczy uruchomić nagrany na nim program Secure Drive EX2. Za jego pomocą tworzy szyfrowaną partycje oraz ustawia hasło i podpowiedź do niego.

Po każdym podłączeniu pendrive’a trzeba z pamięci flash uruchomić Secure Drive EX2, który otworzy się już nie w trybie konfiguracji, lecz jedynie wyświetli okno do wpisania hasła. Jeśli logowanie się uda, w systemie pojawi się drugi napęd z etykietą Secure, o ustalonej wcześniej pojemności.

Kopiowanie danych na tę szyfrowaną partycję pozornie odbywa się natychmiastowo, ale kontrolka jeszcze długo informuje o pracy pamięci – przez kilka minut nie można odblokować napędu (bo jest w użyciu), a tym bardziej zamknąć oprogramowania i wysunąć pendrive’a z portu USB. Jest to dość irytująca cecha, szczególnie gdy ma się mało czasu. Ponadto program nie przewiduje możliwości zdjęcia hasła i używania całej pamięci bez szyfrowania.

2. SanDisk Ultra USB 3.0 Flash Drive

Pamięci firmy SanDisk mogą być użytkowane jak standardowe pendrive’y bez szyfrowania, a opcjonalnie można wykorzystać znajdujący się na nich program SecureAccess. Podczas pierwszego uruchomienia prosi on o ustalenie hasła i tworzy folder Vault (czyli „skarbiec”), w którym przechowuje konfigurację, a później także pliki DAT w zaszyfrowanej postaci. Choć dostęp do tych plików jest możliwy bez aplikacji, to odczytanie ich zawartości staje się wykonalne dopiero po uruchomieniu programu i podaniu prawidłowego hasła.

Niestety, odszyfrowane dane nie pojawiają się jako osobny napęd, lecz są widoczne jedynie w oknie programu SecureAccess, co jest mniej wygodne niż w pozostałych rozwiązaniach. Za pomocą programu można np. przeciągnąć pliki na pulpit, by je odszyfrować, choć aplikacja ma problemy z większymi porcjami danych (pojedyncze pliki obsługuje poprawnie). Co ważne, włączenie szyfrowania nadal pozwala korzystać z nieszyfrowanej części przestrzeni dyskowej.

Oprogramowanie SanDisk pozwala łatwo zrezygnować z szyfrowania – wystarczy skasować „skarbiec” z dysku. Kolejne uruchomienie programu SecureAccess będzie wyglądało tak, jak za pierwszym razem.