Nie musisz wydawać aż 5001000 złotych na kartę graficzną do gier. Wybierz jedną z przetestowanych przez nas kart za najwyżej 300 złotych. Gdy przymkniesz nieco oko na jakość i płynność wyświetlanego obrazu, przekonasz się, że rozrywka wcale nie będzie gorsza niż na komputerze z drogą kartą. SEBASTIAN KRĘZEL

Chociaż do grania we współczesne gry zaleca się karty z przedziału 500–1000 zł, a nawet jeszcze droższe, to i tak największą popularnością cieszą się karty najtańsze. Wbrew powszechnej opinii także one nadają się do grania – mogą nie spełnić oczekiwań jedynie bardziej wymagających graczy.

Tanie a drogie – różnice

Procesory graficzne (GPU) stosowane w tanich kartach korzystają z tych samych technologii co ich droższe odpowiedniki instalowane w wydajniejszych modelach. Mają jednak mniej jednostek funkcyjnych, takich jak tzw. shadery czy jednostki rasteryzujące. Od tych układów zależy prędkość obliczania i wyświetlania grafiki trójwymiarowej. Im jest ich mniej, tym niższa jest moc obliczeniowa procesorów graficznych, więc pogarsza się płynność wyświetlania animacji w grach.

Procesory na tanich kartach graficznych pracują z niższymi zegarami niż układy wykorzystywane w droższych konstrukcjach. To kolejny powód, dla którego mają ograniczone osiągi.

Słabszą wydajność tanich kart widać przede wszystkim w wysokich rozdzielczościach i w trybach graficznych z parametrami wyświetlania obrazu ustawionymi na maksimum. Jednak po zmniejszeniu rozdzielczości, nieznacznym ograniczeniu liczby efektów i po zrezygnowaniu z antyaliasingu nawet na tanich kartach można uzyskać płynność na akceptowalnym poziomie 30 klatek na sekundę, a nawet więcej.

GPU i pamięć

Procesor graficzny to kluczowy element decydujący o wydajności karty graficznej, ale nie jedyny. Drugim jest rodzaj i szybkość zainstalowanej pamięci graficznej. W przypadku droższych kart dla graczy nie ma problemu, bo większość konstrukcji korzysta z najnowszych modułów GDDR5  . W tańszych rozwiązaniach spotyka się różne odmiany pamięci. Lepsze modele również mają GDDR5, ale ze względu na redukcję kosztów produkcji najtańsze konstrukcje są wyposażane w układy GDDR3, które teoretycznie są wolniejsze aż o połowę.

Niestety, wiele tanich kart ma szybki procesor, ale niedostosowane do niego, zbyt wolne pamięci. W efekcie takie karty mogą być mniej wydajne od modeli bazujących na nieco wolniejszym procesorze, ale wyposażonych w szybsze pamięci. Dlatego, dobierając kartę, trzeba zwracać uwagę na kombinacje tych dwóch elementów. Najlepszym wyborem będzie kupno konstrukcji z szybkim GPU oraz z pamięciami GDDR5. Taka konfiguracja pozwoli na optymalne wykorzystanie potencjału procesora graficznego.

Zalety tanich kart

Tanie karty graficzne mają kilka zalet, których nie znajdziesz w drogich i wydajnych modelach. Przede wszystkim nie trzeba z ich powodu zmieniać zasilacza na bardzo wydajny, nowoczesny model. Nie trzeba też podłączać dodatkowych linii zasilania do karty. Dzięki temu takie grafiki nadają się do starszych komputerów. Trzeba jednak zwrócić uwagę na to, czy płyta główna komputera jest wyposażona w złącze PCI Express x16. Jeśli go brak, to niestety nie będzie możliwości zainstalowania w komputerze żadnej nowoczesnej karty graficznej.

Niektóre tanie karty graficzne są niskoprofilowe – niższe od normalnych kart o blisko połowę (patrz zdjęcie w prawym dolnym rogu strony). Często są wyposażone w dodatkowe, krótkie śledzie, którymi można zastąpić duże, montowane fabrycznie. Po takiej zmianie można kartę zainstalować w obudowach typu slim czy SFF (Small Form Factor). Dzięki temu modele niskoprofilowe idealnie się nadają do komputerów typu media center i małych komputerów biurowych.

Cechy dobrej karty graficznej