Potwory wydajności potworami, ale gdy przychodzi sięgnąć do portfela, odruchowo szuka się oszczędności. Zotac GeForce RTX 2070 AMP Extreme to pierwsza testowana przez nas karta graficzna, która należy do niższej serii RTX 2070 i kosztuje mniej od mocniejszych osiemdziesiątek. A wydajnościowo? W praktyce niewiele im ustępuje. Grzegorz Karaś

Do redakcyjnego laboratorium trafił Zotac AMP Extreme, czyli najmocniejszy RTX 2070 z portfolio „Żółtych” – potencjalnie więc i najdroższy. Wciąż jednak jest to karta, która względem podstawowych modeli 2080 pozwala zaoszczędzić co najmniej 500 zł. A gwarantuje przy tym wydajność, której nie sposób określić inaczej niż bardzo dobrą.

Kompromis na wyższej półce

Uruchamiając kolejne tytuły w rozdzielczości 3840x2160, czułem się trochę jak za dawnych lat, kiedy przesiadałem się z niższej, standardowej rozdzielczości na wyższą i żyłowałem maszynę, by uciągnęła większą liczbę pikseli. Różnica jest jednak zasadnicza: wydajność testowanego Zotaca pozwala na szukanie kompromisów bardziej w liczbie klatek na sekundę niż w detalach wyświetlanej grafiki. Jeśli tylko pogodzimy się z tym, że nie wszystkie tytuły średnio osiągną optymalny dziś pułap 60 klatek na sekundę – będziemy zadowoleni.

Najsłabiej z przetestowanych przez nas tytułów wypadł wymagający Assassin’s Creed: Odyssey. W maksymalnych detalach działał z wydajnością 39 klatek na sekundę. Testy przeprowadziliśmy na tym samym procesorze, z którym sprawdzaliśmy kartę Gigabyte 2080 Ti (232) – dla przypomnienia: sparowana z Intelem i7–8700K uzyskała wydajność 73 klatek na sekundę. Różnica jest spora – nie zapominajmy jednak, że topowy obecnie układ jest droższy od GPU Zotaca o ponad 2400 zł.

Nowa odsłona Asasynów jest jednak jednym z bardziej wymagających obecnie tytułów. Jeśli zechcemy pograć w coś stawiającego karcie graficznej mniejsze wymagania, to oczywiście ogólna wydajność będzie wyższa. Shadow of the Tomb Raider osiągnął taki sam wynik, Wiedźmin 3 – 48 fps, Far Cry 5 – 50 fps. Jak widać, podkręcony w stosunku do referenta testowany Zotac RTX umożliwi granie we wszystko, jeśli tylko pogodzimy się ze spadkiem poniżej 60 kl./s. A co w niższych rozdzielczościach? W QHD wszystkie tytuły – za wyjątkiem greckiego Asasyna, który uzyskał średnio klatkę mniej – przekroczyły granicę 60 kl./s. To wymownie świadczy o potędze podkręconego RTX-a.

Jak makiem zasiał

Szum wentylatorów już w przypadku poprzedniej generacji był nikły, a w obecnej jest podobnie: karty serii RTX 20x0 charakteryzują się wysoką kulturą pracy. Nawet przy ściągniętej pokrywie obudowy stojącej na biurku karta graficzna nie hałasuje – wentylator po prostu rozkręca się nieco bardziej, zachowując w ogólnym rozrachunku podobny poziom głośności, co topowy układ. Lepiej za to wypada energożerność. Szczytowy pobór mocy całego zestawu to 358 W – o nieco ponad 60 W mniej niż w przypadku 2080 Ti.

To świetna karta graficzna i sposób na wyraźną oszczędność względem 2080 i 2080 Ti, która – co ważniejsze – odbywa się kosztem niewielkiego spadku wydajności, szczególnie w porównaniu do 2080 (przykładowo: Wiedźmin 3 – 48 do 54 fps, Far Cry 5 – 50 do 57 fps). Jak ktoś chce mieć kartę najnowszej generacji, a przy tym nie celuje w rekordy wydajności – może śmiało rozważyć zakup mocnego przedstawiciela rodziny 2070 rodem z Zotaca. Oczywiście wszystko jest kwestią perspektywy – patrząc na kwotę, to wciąż bardzo drogi układ. Jeżeli za drogi – wkrótce pojawią się karty linii 2060. A wszystko wskazuje na to, że będą to modele wymarzone do grania w QHD, a już przede wszystkim w Full HD.